Geëngageerd Gelul!

Hierboven kunt u direct naar de column luisteren die in de podcast Geëngageerd Gelul is verschenen.

Gister avond kwam ineens de gedachte bij mij op; “Je zou Sigrid Kaag maar zijn.” Vrouw, 61 jaar, internationale carrière bij shell, jaren lang diplomaat voor buitenlandse zaken, VN directeur, adviseur, speciale coördinator, Midden Oosten directeur en uiteindelijk VN Ondersecretaris.

Vervolgens minsister van buitenlandse Handel en ontwikkelingssamenwerking geworden en later minister van buitenlandse zaken in Kabinet Rutte drie.

Ondertussen ook nog als partij leider verkozen van D66 die je vervolgens met winst de verkiezingen heb door geloosd, terwijl je een jaar daarvoor nog niet echt bekend was bij het meer en deel van de Nederlandse bevolking.
En waar vallen de Nederlanders het meest over?
Je houding.

Je komt elitaire over. Je doet hautaine en staat heel ver weg van de gewone hardwerkende Nederlander.

Maar dat laatste vind ik ook al een term om van te kotsen.
De gewone hardwerkende Nederlander.

Iedereen die het nodig vind om normale burgers, de mensen van de straat, het zogenaamde klootjes volk, te duiden als gewone hardwerkende Nederlanders, hoort zelf beduidend niet tot de groep hard werkende Nederlanders. Het is een badinerende term die duidelijk verraad dat zelfs een Geert Wilders of Thierry Baudet, die zogenaamd altijd zeggen waar het op staat en doen alsof ze onderdeel zijn van het klootjes volk, zichzelf ver boven deze groep plaatsen.
Maar Sigrid Kaag nemen we het kwalijk dat ze elitaire is. Hautaine.
Arrogant over komt.

En ook ik maak me daar schuldig aan.
Ook ik irriteer me mateloos als Sigrid Kaag me als een of andere wijsneuzerige lerares de les gaat lezen over hoe de nieuwe bestuurscultuur eruit moet zien. Als ze doet alsof de vragen van journalisten op een best wel schofferende speech, vreemd zijn, onverwacht en niet zoals het hoort.

Maar die ergernis is misschien toch niet helemaal terecht en als je naar haar carrière kijkt, heeft ze dan niet gewoon het recht om een beetje arrogant te zijn. Elitaire over te komen?

Je zou Sigrid Kaag maar zijn. In het geheim getrouwd met een Palestijnse man die jaren lang politicus was voor de Fatah Partij, onder minister van Arafat was en later ambassadeur werd voor Palestina in Zwitserland. Een man waar je nog steeds gelukkig getrouwd mee bent en vier inmiddels volwassen en succesvolle kinderen mee hebt grootgebracht. Een man die je steunt in jou eigen politieke en internationale carrière ondanks dat dit in gaat tegen de gebruiken van de cultuur waarin hij is groot gebracht. Een man die nu met je in Nederland is gaan wonen, de Nederlandse gebruiken zich heeft eigen gemaakt en als erkend tandarts zijn eigen praktijk heeft. Een man die jou je eigen geloof laat houden terwijl hij zelf opgegroeid is als moslim maar inmiddels al jaren als atheïst door het leven gaat.

Maar wat zegt Nederland?

Dat je een Palestinavriendinnetje bent. Een terroristen knuffelaar. Een onderdrukte vrouw.
En je hebt zelfs voor sommige organisaties moeten bewijzen dat je geen moslima bent en dat alleen maar omdat je man oorspronkelijk uit Palestina komt.

Je man, die nooit mee doet aan de discussies, of überhaupt nog een publiek leven leidt, wordt voor IS-er, Taliban strijder en moslim extremist uitgemaakt.

Je zou Sigrid Kaag maar zijn.

Zeer talentvol diplomaat en bestuurster maar ook vrouw, waardoor je steeds weer je vele malen meer moet bewijzen dan je mannelijke collegae. Er wordt meer gekeken naar wat je aan hebt, je iets te rode lippenstift en of je wel vrouwelijk genoeg loopt op de hoge hakken die je draagt, dan je werkelijke successen die als minister hebt behaald.

Als je vriendelijk bent en je inleeft vinden ze je te gevoelig en te slap handelen.

Ben je juist streng en wijs je mensen op hun verantwoordelijkheden, dan wordt je weggezet als heks.
Je moet harder roepen in de ministerraad omdat de te goedlachse, liegende en last van zijn geheugen hebbende premier als een echte man de neiging heeft minder naar vrouwen te luisteren en vrouwen eerder afkapt als zij spreken.
En als je aangeeft dat je niet veel mensen echt vertrouwd maar wel zakelijk de regel hanteert, afspraak is afspraak, dan schoffeer je zogenaamd je eigen fractie en wordt jij aangemerkt als schuldige voor de stroef lopende formatie gesprekken.

Je zou Sigrid Kaag maar zijn.  

Redelijk nieuw in de politiek waar je niets moet hebben van de onderlinge spelletjes die worden gespeeld. Niet sterk in debatten omdat je de retorica slecht ziet als symbool van oud politiek beleid en een veeleisende achterban die jouw op handen lijkt te dragen terwijl ieder ander kan zien dat jou tweede man, Rob Jette, een veel groter politiek talent is dan jij zelf ooit zou zijn. Hij zal je altijd je steunen en achter je staan maar is voor jou positie altijd een gevaarlijke concurrent.

Je zou Sigrid Kaag maar zijn en bijna dagelijkse moeten onderhandelen met de stugge Wopke Hoekstra die in werkelijkheid een veel arrogantere houding aan neemt dan jijzelf. Een man die verloor in de verkiezingen, verloor met het kabinet van Europa en ook verloor in zijn eigen partij met alle toestanden rondom Pieter Omtzigt en andere onzekerheden die rond het CDA hangen.

Je zou Sigrid Kaag maar zijn en geroepen hebben voor nieuwe leiderschap.
Voor een nieuwe politiek, een nieuwe bestuurscultuur.

Nog zo’n woord om van te kotsen.

Je zou Sigrid Kaag maar zijn en de kans willen nemen om nu eindelijk echt een progressief kabinet te vormen om belangrijke zaken in Nederland werkelijk te veranderen, in plaats van de eeuwige stilstand van de kabinetten Rutten. Je zou hem maar steeds weer op zijn verantwoordelijkheden hebben gewezen waar hij geen enkele keer van blijkt te leren. Je zou maar door zijn en Wopkes stugge houding de verstandigste moeten zijn en je bezwaren tegen een partij moeten laten vallen.

Je zou Sigrid Kaag maar zijn en werkelijk de formatie onderhandelingen over wat voor nieuw kabinet, verliezen.

Je zou….

Maar we zijn Sigrid Kaag niet.
Wij staan niet voor die keuzes, uitdagingen of gevechten.

We zijn ons zelf… En ik hoop dat Sigrid Kaag na alle toestanden van de formatie, dat ook nog is.

Hierboven kunt u ook direct kijken naar de video van de podcast Geëngageerd Gelul waarin de column door Bastiaan Toorenent wordt voorgelezen. U kunt zich ook op de podcast abonneren via Spotify, Apple Podcast, Google Podcast en YouTube.

Eerder verschenen post in deze categorie

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.