Duinpieperpad als voorbeeld voor de maatschappij

“Hou je honden bij je” een zin die ik met enige regelmaat naar mij toe geworpen krijg als ik door de Kennemerduinen loop. Vaak trek ik me er weinig van aan omdat het meestal asociale amateur wielrenners betreft die zichzelf in een groepje heel wat vinden. Deze mislukte fietsers denken dat het duinpad van hen is en dat iedereen zich moet aanpassen aan hen. Maar bewoners van Zandvoort en zeker de honden bezitters, weten dat het pad onder het losloop gebied valt en ook vooral bedoeld is voor voetgangers. Zo af en toe roep ik het zoveelste asociale groepje wielrenners na dat het losloopgebied is maar veelal weet ik dat het tegen dovenmansoren is geroepen.

Toch vind ik deze groepjes asociale fietsers tekenend voor onze maatschappij. Want als je het gesprek met ze aan gaat zijn ze zwaar overtuigd van hun eigen gelijk en zelfs als je met feiten komt, het bord met regels van het gebied aan het begin van het pad, blijven ze beweren dat jij als honden bezitter en voetganger fout zit.

Als je ze ook nog eens wijst dat zij eigenlijk degene zijn die, door zo hard te rijden op een pad die ook bedoeld is voor voetgangers, fout zitten en de wet overtreden, wordt je voor debiel uit gemaakt.

Natuurlijk is het niet zo dat alle fietsers of amateur wielrenners zo zijn.
Genoeg van hen houden wel rekening met loslopende honden, paardrijders en voetgangers. De betere houden zelfs rekening met hun snelheid op dit pad. Maar toch is er een grote groep die zich bevoorrecht voelt en zo overtuigd is van hun eigen gelijk dat zij niet meer naar anderen luisteren en dat zien we ook bij vele maatschappelijke discussies.

De zwarte piet discussie loopt ieder jaar weer bijna uit de hand omdat een grote groep vooral blanke Nederlanders zich bevoorrecht voelt en vinden, omdat zij het niet zien als racisme,  dat het ook geen racisme is.
Virus waarheid die hun eigen alternatieve feiten en rechten belangrijker vinden dan de rechten of gezondheid van anderen.

Maar ook veganisten die vinden dat niemand meer vlees mag eten.
Gelovigen die vinden dat homoseksuelen geen recht hebben op een gelukkige relatie. Of zelf milieu freaks die vinden dat iedereen en alles maar moet wijken tegen de opwarming van de aarde.

Zodra een groep zich bevoorrecht voelt. Zodra zij volledig overtuigd zijn van hun eigen gelijk, dan valt er niet meer mee te praten of te discussiëren.
Dus kan je zo’n groep het beste uit de weg gaan.

Maar hoe doe je dat als de groep een onderdeel is van de samenleving.
Hoe doe je dat als zij behoren tot je eigen familie of gezin.

Of hoe doe je dat, als het gaat over het enige pad waar je je honden mag los laten? Hoe doe je dat als het pad eigenlijk bedoeld is om gedeeld te worden door meerdere groepen?

“Hou je honden bij je”.  Een uitspraak waar ik me nimmer veel van aan zal trekken maar altijd over in gesprek zal gaan. Want dat is het enige wat je volgens mij kan doen. Zelfs met asociale mislukte amateur wielrenners die zich bevoorrecht voelen en overtuigd zijn van hun eigen gelijk.

Want alleen door te praten en te luisteren kan de wielrenner blijven fietsen, kan de paardrijder met zijn paard blijven draven en kunnen mijn honden en ik blijven lopen op één en het zelfde pad.

Eerder verschenen post in deze categorie

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Om de site te kunnen gebruiken, moet u akkoord gaan met het gebruik van cookies. meer informatie

Deze site is standaard ingesteld op 'cookies toestaan", om je de beste mogelijke blader ervaring te geven. Als je deze site blijft gebruiken zonder je cookie instellingen te wijzigen, of als je klikt op "Accepteren" hieronder, dan geef je toestemming voor het gebruik van Cookies.

Sluiten